Mijn missie: 1.000 AI Champions vóór eind 2027. Meedoen? Abonneer je op het YouTube-kanaal.
Hi AI Champions!
Eerst even iets waar ik stiekem heel blij van word. Volgende week starten mijn eerste twee beta-klanten met het Data-driven AI adoptie traject. Twee organisaties die niet willen blijven hangen bij dat ene enthousiaste trainingsmoment, maar die AI echt willen laten beklijven op de werkvloer. Daar heb ik maanden naartoe gewerkt, dus dat het nu echt begint voelt goed.
En bij allebei gaat het straks om hetzelfde obstakel. Niet de techniek, niet de tools, maar weerstand. Iedereen die AI adoptie in een team of in een gesprek probeert te versnellen loopt er vroeg of laat tegenaan.
De meeste mensen reageren er precies verkeerd op. Met argumenten. Met cijfers. Met een grafiek van hoe snel het gaat. Iemand zei "ik heb het geprobeerd, viel me tegen", en ik kwam met bewijs. Elke keer ketste het af. Een beleefd knikje, en verder gebeurde er niks.
Tot ik doorkreeg waar het misging. Weerstand breek je niet met een beter argument. Je breekt hem met een beeld dat iemand herkent. Een beeld vraagt namelijk niet dat iemand iets gelooft. Het laat hem gewoon iets zien.
Hieronder de twee vormen van weerstand die ik het vaakst tegenkom, en het beeld dat ik er tegenover zet.
Weerstand 1: "ik heb het geprobeerd, het werkt niet"
Dit is de meest voorkomende. Iemand opende een keer ChatGPT, kreeg een matig antwoord, en concludeerde dat het allemaal niks is. Daar heb ik tegenwoordig één zin voor.
AI is het slechtste dat het ooit zal zijn.
Wat je nu in handen hebt, is de bodem. Niet het plafond. De slechtste versie die ooit zal bestaan. En jij keek er één keer naar, vond hem tegenvallen en bestempelde dat als het eindpunt. Je oordeelde over de bodem en dacht dat het het plafond was. Trek elk redelijk verbeteringstempo een paar jaar door, en die conclusie draait vanzelf om.
Diezelfde zin werkt trouwens ook als je een AI Agent zelf gaat trainen en de eerste poging rammelt. Een nieuwe medewerker die zijn eerste taak verprutst, ontsla je toch ook niet? Je legt het gewoon nog een keer beter uit. Of het nu om een twijfelaar of om een agent gaat, die ene zin haalt de angel uit het "zie je wel, het werkt niet".
Het mooie eraan is dat je niemand het gevoel geeft dat hij dom is. Geen verwijt. Gewoon een andere blik op precies dezelfde ervaring. En je ziet mensen er even stil van worden, omdat het klopt.
Weerstand 2: "ik werk gewoon harder op mijn eigen manier"
Dit is de taaiere. Geen scepsis, maar zelfvertrouwen. Ik ben goed in wat ik doe, ik hoef hier niet in mee, ik werk er gewoon wat harder tegenaan.
Daar heb ik dit beeld voor. Het is niet van mezelf, maar het is te goed om te laten liggen. Stel je voor dat je je hele leven leert zwemmen. Van het zwembad naar het meer naar de open zee. Elk jaar word je een betere zwemmer. En dan, op een dag, begint het water te koken en verdampt het onder je. Ineens sta je in de lucht met je armen te maaien.
Op dat moment is de vraag niet meer hoe je een betere zwemmer wordt. Hoe goed je ook zwemt, het doet er niet meer toe. De natuurkunde van je omgeving is veranderd. En dat is precies wat er nu gebeurt. Het is geen geleidelijke verbetering waar je harder tegenaan kunt werken. Het is een verschuiving van de bodem onder je voeten.
Let wel op je toon, want dit beeld kan iemand ook laten dichtklappen. Daarom zet ik er meteen een geruststelling naast. Door de hele geschiedenis heen wint de mens met het betere gereedschap van de mens met het slechtere. Van de steentijd naar de bronstijd naar de ijzertijd, elke keer opnieuw. Zolang het mens-met-gereedschap tegen mens-met-gereedschap is, concurreer je nog steeds gewoon tegen mensen. Je hoeft de machine niet te verslaan. Je hoeft alleen het gereedschap op te pakken.
Waarom een beeld werkt en een grafiek niet
Een argument vraagt om geloof. Je moet de bron vertrouwen, de cijfers wegen en de logica volgen. Allemaal momenten waarop iemand kan afhaken. Precies de momenten waarop weerstand zich vastbijt.
Een goed beeld glipt daar langs. Je hoeft niks te geloven, je herkent het gewoon. En dat is precies wat iemand met weerstand nodig heeft. Geen bewijs, maar een opening.
Het beeld is de opening, niet de oplossing
Maar laat ik eerlijk zijn: een beeld is precies dat, een opening. Meer niet. Je krijgt iemand zover dat hij denkt "oké, misschien moet ik er toch iets mee". En dan begint het pas. Want na "ik wil wel" komt meteen "ja, maar hoe dan?". En daar stokt het bij bijna iedereen.
Daar heb ik De Werkwijze voor gemaakt. Je brengt een echt probleem uit je eigen werk in en loopt het in zes stappen helemaal door, tot je het met AI hebt opgelost. Geen hypothetische oefeningen, geen theorie die je daarna weer vergeet. Gewoon doen. Je eerste poging is waardeloos en je vijftigste is briljant, en de training loodst je door die eerste negenenveertig heen. Een beeld opent de deur. De werkwijze loodst je erdoorheen. Je vindt hem hier: De Werkwijze.
En voor deze week heb ik nog een kleine opdracht. Je kent vast wel iemand. Een collega, een compagnon, iemand thuis die AI één keer probeerde en daarna is afgehaakt. Gooi er geen cijfer tegenaan. Gebruik één van deze beelden en kijk wat er gebeurt. Stuur me gerust een reply met hoe het ging, want ik ben echt benieuwd welk beeld het beste landt.
Tot maandag!
Dan krijg je weer een verse lading AI-nieuws in je inbox.
Cheers,
Mathieu
Kleine tip
De nieuwsbrief is leuk.
Maar de video’s?
Die kijken net wat lekkerder weg.
Elke week een verse.
Wil je blijven groeien met AI?
Abonneren is een goed idee.
