Mijn missie: 1.000 AI Champions vóór eind 2027. Meedoen? Abonneer je op het YouTube-kanaal.
Hi AI Champions!
Deze editie is later en korter dan normaal, en daar heb ik deze week een goed excuus voor: ik loop de Vierdaagse in Nijmegen. Dag drie zit erop, die met de Zevenheuvelenweg erin, en morgen wacht de laatste dag richting de Via Gladiola. Ik tik dit dus met de benen omhoog, maar er liep vandaag een inzicht met me mee dat ik jullie niet wil onthouden.
Dag één is het probleem niet
Dag één van de Vierdaagse is een feest: iedereen is fris, er staat overal muziek langs de route en de kilometers vliegen voorbij. Dag drie is een ander verhaal. Alles is stijf, de blaren zitten precies waar je ze niet wil hebben en je weet dat er morgen gewoon weer een hele dag wacht. ik sprak een andere loper (je spreekt nog eens iemand als je 50km moet lopen ;)) en die kon prima uitlopen, maar die vroeg zich vooral af: "kan ik dit morgen wéér opbrengen".
En ergens op die Zevenheuvelenweg viel het kwartje dat ik precies hetzelfde bij organisaties zie.
Iedereen haalt dag één
Een eerste AI-workshop is dag één van de Vierdaagse: energie, wow-momenten, iedereen wil ermee aan de slag. Ik heb nog nooit een sessie gedaan waar mensen niet enthousiast naar buiten liepen.
Maar adoptie wordt niet beslist op dag één, adoptie wordt beslist in week drie. Als de agenda weer volloopt, de oude werkwijze trekt en niemand meer meekijkt. Dat is dag drie, en daar valt het stil.
Motivatie is hier niet het probleem
Nou zou je zeggen: die wandelaars komen door dag drie heen omdat ze zo gemotiveerd zijn. En dat klopt ook, iedereen hier heeft maanden getraind en wil niks liever dan vrijdag die medaille ophalen. Maar wat me opvalt is hoeveel er om die motivatie heen geregeld is om hem overeind te houden: een vaste starttijd, een uitgestippelde route, tienduizenden mensen langs de kant die je naam roepen, en letterlijk tenten waar ze niks anders doen dan blaren plakken. Niet dat iedereen er vanochtend zin in had haha, maar je loopt toch, omdat alles om je heen daarvoor gebouwd is.
En dat is precies wat er na een AI-workshop ontbreekt. De motivatie is er echt wel, alleen is er geen route, geen vaste starttijd, niemand langs de kant en nergens een tent voor als het schuurt. Dus verdampt het in week drie. Niet omdat mensen niet willen, maar omdat er niks staat dat het willen draagt.
Wil je dat AI in je team blijft plakken, regel dan wat de Vierdaagse ook regelt: een vast moment, een duidelijke route en iemand die meekijkt als er blaren ontstaan.
Morgen de gladiolen
Meer heb ik vandaag niet voor jullie, en dat voelt eigenlijk wel passend bij het verhaal. Waar zit jij op dag drie? Die ene AI-taak die na een enthousiaste start stilletjes is doodgebloed? Stuur me een reply, dan denk ik volgende week met je mee. En duim morgen even voor mijn voeten.
Tot maandag!
Dan krijg je weer een verse lading AI-nieuws in je inbox.
Cheers,
Mathieu
Kleine tip
De nieuwsbrief is leuk.
Maar de video’s?
Die kijken net wat lekkerder weg.
Elke week een verse.
Wil je blijven groeien met AI?
Abonneren is een goed idee.
