AI #238 | Ik zit in de auto. De AI werkt door.

Mijn missie: 1.000 AI Champions vóór eind 2027. Meedoen? Abonneer je op het YouTube-kanaal.

Hi AI Champions!

Als deze mail bij je binnenkomt, zit ik in de auto richting Frankrijk. De komende twee weken dus even geen nieuwsbrief, maar deze wilde ik je nog meegeven voordat de laptop dichtgaat. En het onderwerp past stiekem mooi bij de aanleiding: AI die doorwerkt terwijl jij iets anders doet.

Een maand geleden schreef ik hier dat AI geen automaat is, maar een gesprek. Je gooit een ruwe versie erin, zegt wat er nog niet klopt, en na een rondje of vijf staat er iets dat je nooit in één prompt had gekregen. De kern van dat verhaal: jij zit zelf in dat rondje.

Afgelopen week las ik een blogpost van het Claude Code team die daar precies het vervolg op is. Zij noemen het loop engineering, en hun definitie is lekker nuchter: een loop is AI die rondjes blijft werken tot een stopconditie is bereikt. Werken, checken, bijsturen, opnieuw. Precies wat jij in dat gesprek doet dus. Alleen is de vraag nu: moet jij daar eigenlijk nog zelf bij zitten?

Ze beschrijven vier soorten loops. Ik loop ze met je door, van bekend naar nieuw, want per stap geef je iets meer uit handen.

Je vraagt iets, Claude werkt door tot die denkt dat het klaar is, en jij kijkt het na. Zo werk je waarschijnlijk nu al, en dit is stiekem al een loop: lezen, aanpassen, testen, opnieuw. Alleen bepaalt Claude zelf wanneer die stopt, en dat is meteen de zwakte. "Klaar" is nogal eens optimistisch.

Dit vind ik de interessantste van de vier. Je typt een doel met een meetbare uitkomst, bijvoorbeeld: "/goal haal de laadscore van mijn homepage boven de 90, stop na 5 pogingen." En dan gebeurt er iets slims: na elke werkronde controleert een tweede, klein AI-model of het doel écht is gehaald. Nee? Dan krijgt Claude de reden te horen en gaat die door, met die feedback als bijsturing. Ja? Dan stopt de loop vanzelf.

Degene die het werk doet, keurt dus niet zijn eigen werk. Dat is precies de fout die wij mensen met AI ook steeds maken: vragen of het af is aan degene die het maakte. En je houdt grip: typ tussendoor "/goal" zonder tekst en je ziet hoeveel rondes en tokens er al in zitten.

Hier draait de loop op de klok. "/loop 5m check mijn PR, verwerk de review-opmerkingen en fix wat faalt" draait elke vijf minuten op je eigen computer, ook als jij in een meeting zit. Elke minuut kan al, en zo'n loop ruimt zichzelf na zeven dagen op, zodat een vergeten loop niet eeuwig blijft draaien.

De beperking: klap je je laptop dicht, dan stopt het. Daarvoor is "/schedule": dezelfde opdracht, maar dan als routine in de cloud van Anthropic. Vanaf elk uur, je machine mag uit, en hij kan zelfs reageren op gebeurtenissen op GitHub in plaats van op de klok. Denk aan elke ochtend om 7:00 je inbox of kanalen samenvatten, klaar voordat jij koffie hebt.

De vierde soort is geen apart commando maar een combinatie. Uit de blogpost, vrij vertaald: "/schedule elk uur: check het feedback-kanaal op bugmeldingen. /goal: stop pas als elke melding is opgepakt en beantwoord." Niemand drukt meer op start. Er komt iets binnen, de loop gaat aan de slag, en het doel bepaalt wanneer die klaar is. Dit is waar ze het voor bedenken: bugmeldingen, klachten verwerken, updates bijhouden.

Zie je wat er per stap gebeurt? Eerst draag je de taak over, dan het doel, dan het moment, en uiteindelijk zelfs het startschot. Maar bij elke stap blijft dezelfde vraag bij jou liggen: wanneer is het goed? In de docs staat het letterlijk: een goed doel heeft één meetbare eindtoestand, een manier om het te bewijzen, en de grenzen die niet overschreden mogen worden.

En daar wringt het, want probeer dat maar eens op te schrijven voor je eigen werk. Een collega voelt wel aan wanneer iets af is. Een loop niet. Die heeft een meetbare zin nodig, en die zin hebben we voor het meeste werk gewoon nooit hoeven maken.

Rustig aan. Elke ronde kost tokens, dus een loop die de hele dag draait kost gewoon geld. Het team geeft er zelf nuchtere regels bij: begin klein, test eerst op iets overzichtelijks, zet een maximum op je doel ("stop na 5 pogingen") en check je verbruik via "/usage". Maar de richting is helder. We schuiven op van AI waar je naast moet zitten naar AI die doorwerkt terwijl jij iets anders doet. En wie daar straks het meest uithaalt, is niet degene met de mooiste prompts, maar degene die het scherpst kan zeggen wanneer iets af is.

Een kleine oefening, zonder dat je iets hoeft te installeren. Pak één terugkerend klusje en schrijf in één zin op wanneer het af is. Zo meetbaar dat iemand anders het kan checken zonder jou iets te vragen. Dat is letterlijk de zin die je straks achter "/goal" plakt.

Fijne vakantie allemaal en we spreken elkaar weer over twee weken!

Mathieu